တစ်ဖက်တည်းက … တဲ့
စာရေးသူ ဆန်းမြထွန်းဝင်း ရေးသားတဲ့ဒီစာအုပ်ကလေးဟာ ခေါင်းစဉ်လေးမြင်တာနဲ့တင် ဘာအကြောင်းအရာကို ဖတ်ရမလဲ ဆိုပြီး စိတ်ဝင်စားစရာဖြစ်စေတဲ့ ဝတ္ထုနာမည်လေးပါပဲနော်။ ကျောဖုံးက ကောက်စာလေးကလည်း ဖတ်ချင်စိတ်ဖြစ်ဖို့ အရမ်းဆွဲဆောင်နေပြန်ပါတယ်။
“တကယ်မချစ်ဘဲ
နှလုံးသားချင်း ထပ်ကစားမိတဲ့အခါ
တစ်ယောက်ယောက်ကတော့
သေလုနီးပါး ခံစားရတတ်တယ်” တဲ့ …
ဒီစာအုပ်ဟာ အကွေ့အဝိုက်များတဲ့ လူသားတစ်ဦးရဲ့ ဘဝဇာတ်ကြောင်းလို့ပဲ ဆိုကြပါစို့။ နိဒါန်းကနေ အစချီပြီး စာရေးသူရဲ့ ငယ်ဘဝတွေဆီ စာဖတ်သူကို တောက်လျှောက် ခေါ်ဆောင်သွားပါလိမ့်မယ်။ နာကျင်ဝမ်းနည်းစရာ နေ့ရက်တွေအကြောင်း၊ ဆုံးရှုံးသွားရတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေအကြောင်းကို စာအုပ်လေးရဲ့ စာမျက်နှာတွေကတစ်ဆင့် မြင်တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။
ဆန်းမြထွန်းဝင်းရဲ့ တစ်ဖက်တည်းက … ကို ဖတ်တဲ့အခါ ငယ်စဉ်ကလေးဘဝရဲ့ နေ့ရက်တွေ၊ အရွယ်ရောက်လာတဲ့ လူသားတစ်ဦးရဲ့ဘဝအခက်အခဲ ရုန်းကန်ရမှုတွေ၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်အပေါ်ထားရှိတဲ့ အချစ်တွေကို တစိမ့်စိမ့်ဖတ်ရင်း တသိမ့်သိမ့်ခံစားမိပါလိမ့်မယ်။ တကယ်တော့ တစ်ဖက်တည်းက … ဆိုတဲ့ စကားလုံးလေးကို အကြိမ်ကြိမ်ရေရွတ်ကြည့်မိတဲ့အခါ အဓိပ္ပာယ်အများကြီးရှိလာသလို ဝမ်းနည်းစရာစိတ်ခံစားချက်ကိုလည်း ရရှိလာတာပါ။ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ထပ်တူမကျနိုင်တဲ့ မေတ္တာတွေကို တစ်ဖက်တည်းက ပုံအောပြီးပေးမိတဲ့အခါ၊ သက်ရောက်မှုရှိမလာတဲ့ သံယောဇဉ်ကို တစ်ဖက်တည်းကပဲ ရစ်ပတ်နှောင်တွယ်မိတဲ့အခါ ဘယ်လိုအရာတွေ ဆက်ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ စာရေးဆရာက ဒီဝတ္ထုမှာ ပုံဖော်ထားပါတယ်။
တစ်ဖက်တည်းကပဲ နာကျင်ခံစားနေရတဲ့အခါ ဘဝနဲ့အချစ်ဟာ အဓိပ္ပာယ်ရှိပါရဲ့လား … ဘဝတစ်ခုမှာ လူဖြစ်လာရင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဟာ အချိုးအစားထပ်တူကျမှ ကြိုးစားရုန်းကန်ရခြင်းတွေ အဓိပ္ပာယ်ရှိလာမှာ ဖြစ်သလို မျှော်လင့်ချက်တိုင်းကလည်း လှပလာနိုင်မှာပါ။
